Koncentracijski logori u Drugom svjetskom ratu na teritoriju Srbije
(Preusmjereno s Srpski koncentracijski logori u Drugom svjetskom ratu)
Koncentracijski logori koji su postojali u Srbiji ili su ih osnovali srpski kvislinzi tijekom Drugog svjetskog rata:
- Koncentracijski logor Banjica (kod Beograda), prema stvarnim pokazateljima kroz logor prošlo blizu 250 000 ljudi i streljano njih 30 000.[1][2]
- Koncentracijski logor Sajmište (Zemun kod Beograda, tada NDH, ali pod izravnom upravom Trećeg Reicha, okupacijska zona Istočni Srijem), procjenjuje se da je kroz logor Sajmište u Beogradu prošlo oko 100.000 zatvorenika od kojih su mnogi odvedeni u druge logore po okupiranoj Europi, dok je izravno u logoru Sajmište ubijeno oko 48.000 zatvorenika. Najstrašniji zločin u tom logoru je trovanje 6280 žena i djece ugljen-monoksidom, a potom sahranjeni u masovnoj grobnici u Jajincima.[3][4][5][6]
- Topovske šupe, kod Beograda[7]
- Veliki Bečkerek, Zrenjanin
- Crveni krst (u Nišu) (30.000, od čega je oko 12.000 strijeljano, ostatak odvedeno u druge logore)[8][9]
- Dulag 183, (Šabac) [10][11][9]
- Svilara (Pančevo)
- Paraćin
U njima su pretežno ubijani Židovi, Romi te Srbi nepoćudni Nedićevom fašističkom režimu.[12]
Povezani članci
Izvori
- ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ http://pescanik.net/propustena-prilika-2/ Kada je početkom šezdesetih godina doneta odluka da se na Ledinama izgradi spomen obeležje, inicijator ove akcije, Udruženje boračkih organizacija NOR-a Opštine Novi Beograd također nije preuzeo zaključke Državne komisije za utvđivanje zločina okupatora, a ni podatke o žrtvama koje je, samo nekoliko godina ranije, izneo Gradski odbor Saveza boraca Bograda. Umesto toga, na spomen ploču uklesane su potpuno nove tvrdnje, da je kod Trostrukog surduka streljano 350 Jevreja, “najviše žena i dece”, i to “u februaru 1942.”. U dosadašnjem istraživanju nisam uspeo da utvrdim izvor za ovu tvrdnje, ali to svakako nije bio ni prvi ni poslednji put da se licitira brojem, poreklom i sudbinom žrtava Drugog svetskog rata i da se iznose proizvoljni podaci bez bilo kakvog nastojanja da se istorijsko sećanje bazira na dokumentovanim činjenicama i materijalnim dokazima. Nije isključeno da je broj od 350 usvojen kao broj koji se nalazi između 240 i 450, da je podatak o “ženama i deci” preuzet iz nalaza Komisije Saveza boraca, a da je datum izmenjen da bi se uspostavila veza izmedu streljanja u Ledinama i obližnjeg logora Staro sajmište, gde su od decembra 1941. do maja 1942. bile zatočene Jevrejke i njihova deca. Iz svega ovoga proizilazi da su materijalni dokazi izvedeni iz ekshumacije 1945. ignorisani, a podaci urezani u spomen ploču 1964. bazirani na pukom nagađan
- ↑ • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ 9,0 9,1 • Parametar
accessdatenije dopušten u klasiweb - ↑ http://www.oocities.org/Pentagon/7087/uk083_stalag_overview.htm
- ↑ http://badmaps.wordpress.com/visit-in-skela/
- ↑ Logori u Beogradu i Srbiji u Drugom svjetskom ratu, kamenjar.com, pristupljeno 9. veljače 2018.