Kalijev kobaltinitrit

Kalijev kobaltinitrit ${\ce {K3[Co(NO2)6]}}$ (bezvodni) ${\ce {K3[Co(NO2)6]}}$ ·1,5H2O (vodeni)
Kemijska struktura kalijevog kobaltinitrita Kemijska struktura kalijevog kobaltinitrita
Datoteka:Cobalt yellow.jpg
IUPAC nomenklatura	Kalijev heksanitritokobaltat(III)
Ostala imena	Kobaltna žuta Kobaltovo žutilo
Identifikacijski brojevi
Osnovna svojstva
Molarna masa	452,26 g·mol−1 (bezvodni) 479.284 g·mol−1 (vodeni)
Izgled	Žuti kubični kristali (vodeni)
Gustoća	2,6 g·cm−3 (vodeni)
Topljivost u vodi	Slabo topiv u vodi 3 g/100 mL (100 °C) u vodi (vodeni) Reagira s kiselinama, netopivim u etanolu (vodeni)
Struktura
Sigurnosne upute
Datoteka:NFPA 704.svg         Znakovi opasnosti Nepoznati znak opasnosti nepoznat znak opasnosti
SI-sustav mjernih jedinica korišten je gdje god je to moguće. Ukoliko nije drugačije naznačeno, upisane vrijednosti izmjerene su pri standardnim uvjetima.

Kalijev kobaltinitrit, poznat i kao kobaltna žuta ili kobaltovo žutilo, IUPAC naziva kalijev heksanitritokobaltat(III), sol je kemijske formule K₃[Co(NO₂)_6]. To je žuta krutina koja je slabo topljiva u vodi. Kemijski spoj se koristi kao žuti pigment.

Sol sadrži kalijeve katione i triionski koordinacijski kompleks. U anionu je kobalt vezan sa 6 nitrito liganda, cjelokupni kompleks koji ima oktaedralnu molekularnu geometriju. Stanje oksidacije kobalta je 3⁺. Njegova konfiguracija d6 s malim okretajem daje kinetičku stabilnost i dijamagnetizam. Spoj se priprema kombiniranjem soli kobalta(II) i nitrita u prisutnosti kisika. Odgovarajući natrijev kobaltinitrit je znatno topljiviji u vodi.

Spoj je prvi put opisao 1848. Nikolaus Wolfgang Fischer u Breslauu, i koristio se kao žuti pigment nazvan aureolin.

Kobaltna žuta ili kobaltovo žutilo

Podrobniji članak o temi: Pigment

Datoteka:KKoHEN.png

Aureolin, C.I. žuti pigment 40.

Kobaltna žuta je kemijska boja zlatno žutog tona. Izrazito je prozirna. Češće se koristi u pripremi akvarela nego uljanih boja. Ne ubraja se u pigmente za freske. Boja je veoma skupa.