Seksualna inverzija (seksologija): razlika između inačica
m Bot: Automatska zamjena teksta (-{{cite book +{{Citiranje knjige) |
m bnz |
||
| Redak 1: | Redak 1: | ||
Seksualna inverzija''' jest naziv koji su rabili [[seksolog|seksolozi]], prvenstveno u kasnom 19. stoljeću i ranom 20. stoljeću, kada su govorili o [[homoseksualnost]]i.<ref>Definicija [[Havelock Ellis|Havelocka Ellisa]] glasila je: "seksualni instinkt obrnut urođenom konstitucijskom abnormalnošću prema osobama istog spola". Ellis, [http://www.gutenberg.org/files/13611/13611-h/13611-h.htm#2_Page_1 1].</ref> Vjerovalo se da je seksualna inverzija urođen obrat [[rod]]nih crta: muški su inverti bili, u većoj ili manjoj mjeri, naklonjeni tradicionalnim ženskim poslovima i odijevanju i obratno.<ref>Doan, 26.</ref> Seksolog [[Richard Freiherr von Krafft-Ebing]] opisao je žensku seksualnu inverziju kao "muževnu dušu sadržanu u ženskim grudima".<ref name="Taylor-288">Taylor, 288–289.</ref> U svojem naglasku na obratu [[rodna uloga|rodnih uloga]] teorija je seksualne inverzije sličila [[transrodnost]]i, koja u to vrijeme nije postojala kao zaseban koncept.<ref>Prosser, ''passim''.</ref> | |||
U početku ograničen na medicinske tekstove, koncept seksualne inverzije proširio se u javnosti nakon što je 1928. godine [[Radclyffe Hall]] objavila [[lezbijska fikcija|lezbijski roman]] ''[[Zdenac samoće]]'' (engl. ''The Well of Loneliness''), koji je dijelom napisan radi popularizacije nazora seksologâ. Objavljen je s predgovorom seksologa [[Havelock Ellis|Havelocka Ellisa]], a u sebi je konzistentno rabio naziv "invert" u opisu svoje protagonistice, koja je veoma sličila jednom od Krafft-Ebingovih slučajeva.<ref>Prosser, 133; Taylor, 288–290.</ref> | U početku ograničen na medicinske tekstove, koncept seksualne inverzije proširio se u javnosti nakon što je 1928. godine [[Radclyffe Hall]] objavila [[lezbijska fikcija|lezbijski roman]] ''[[Zdenac samoće]]'' (engl. ''The Well of Loneliness''), koji je dijelom napisan radi popularizacije nazora seksologâ. Objavljen je s predgovorom seksologa [[Havelock Ellis|Havelocka Ellisa]], a u sebi je konzistentno rabio naziv "invert" u opisu svoje protagonistice, koja je veoma sličila jednom od Krafft-Ebingovih slučajeva.<ref>Prosser, 133; Taylor, 288–290.</ref> | ||
Posljednja izmjena od 24. ožujak 2022. u 17:24
Seksualna inverzija jest naziv koji su rabili seksolozi, prvenstveno u kasnom 19. stoljeću i ranom 20. stoljeću, kada su govorili o homoseksualnosti.[1] Vjerovalo se da je seksualna inverzija urođen obrat rodnih crta: muški su inverti bili, u većoj ili manjoj mjeri, naklonjeni tradicionalnim ženskim poslovima i odijevanju i obratno.[2] Seksolog Richard Freiherr von Krafft-Ebing opisao je žensku seksualnu inverziju kao "muževnu dušu sadržanu u ženskim grudima".[3] U svojem naglasku na obratu rodnih uloga teorija je seksualne inverzije sličila transrodnosti, koja u to vrijeme nije postojala kao zaseban koncept.[4]
U početku ograničen na medicinske tekstove, koncept seksualne inverzije proširio se u javnosti nakon što je 1928. godine Radclyffe Hall objavila lezbijski roman Zdenac samoće (engl. The Well of Loneliness), koji je dijelom napisan radi popularizacije nazora seksologâ. Objavljen je s predgovorom seksologa Havelocka Ellisa, a u sebi je konzistentno rabio naziv "invert" u opisu svoje protagonistice, koja je veoma sličila jednom od Krafft-Ebingovih slučajeva.[5]
Bilješke
Izvori
Doan, Laura (2001) Fashioning Sapphism: The Origins of a Modern English Lesbian Culture.
Ellis, Havelock (1927) Studies in the Psychology of Sex Volume II: Sexual Inversion. 3rd Ed. http://www.gutenberg.org/files/13611/13611-h/13611-h.htm.
- Prosser, Jay (2001). "'Some Primitive Thing Conceived in a Turbulent Age of Transition': The Transsexual Emerging from The Well."
coauthors- • Nepoznat parametar:
issue
• Parametartypenije dopušten u klasijournal
