Manastir Rakovica - Povijest promjena

WikiSysop: Bot: Automatska zamjena teksta (-{{cite news +{{Citiranje novina)

2021-12-06T03:47:39Z

Bot: Automatska zamjena teksta (-{{cite news +{{Citiranje novina)

←Starija inačica		Inačica od 6. prosinac 2021. u 03:47
Redak 4:		Redak 4:
	Osnivanje manastira se, po narodnoj predaji, veže za srpske [[kralj]]eve [[Stefan Dragutin\|Stefana Dragutina]]<ref name="pravoslavlje-rakovica"/> i [[Stefan Uroš II.\|Stefana Uroša II.]], no prema suvremenim dokumentima to je dovedno u pitanje. Manastir se spominje [[1502.]] u putopisu Feliksa Petančića „Ranauicence monasterium“<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, a kasnije se spominje i u [[Osmanlijsko carstvo\|turskim]] izvorima. Tijekom [[16. stoljeće\|16. stoljeća]] manastir je, s tadašnje lokacije u okolici sela Rakovica, premještan na lokaciju na kojoj se sada nalazi. Manastir je bio i razoren tijekom turskog pohoda na [[Beč]] [[1592.]] godine. Zbog čestih je pljački manastir premještan na skrovitija mjesta, bliže šumi<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, što mu je i sadašnja lokacija. Manastir je nakon toga još dva puta stradao. Prvi put tijekom Austrijsko-turskog rata (1737.-1739.), a drugi put u razdoblju 1788.-1790.		Osnivanje manastira se, po narodnoj predaji, veže za srpske [[kralj]]eve [[Stefan Dragutin\|Stefana Dragutina]]<ref name="pravoslavlje-rakovica"/> i [[Stefan Uroš II.\|Stefana Uroša II.]], no prema suvremenim dokumentima to je dovedno u pitanje. Manastir se spominje [[1502.]] u putopisu Feliksa Petančića „Ranauicence monasterium“<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, a kasnije se spominje i u [[Osmanlijsko carstvo\|turskim]] izvorima. Tijekom [[16. stoljeće\|16. stoljeća]] manastir je, s tadašnje lokacije u okolici sela Rakovica, premještan na lokaciju na kojoj se sada nalazi. Manastir je bio i razoren tijekom turskog pohoda na [[Beč]] [[1592.]] godine. Zbog čestih je pljački manastir premještan na skrovitija mjesta, bliže šumi<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, što mu je i sadašnja lokacija. Manastir je nakon toga još dva puta stradao. Prvi put tijekom Austrijsko-turskog rata (1737.-1739.), a drugi put u razdoblju 1788.-1790.

	U manastiru je sahranjen Todor, sin [[Miloš Obrenović\|Miloša Obrenovića]], zbog čega je Miloš pružao veliku podršku njegovoj obnovi tijekom svoje vladavine, a kasnije i njegov sin, [[Mihailo Obrenović]]. Jedan od dijelova manastira se zove po Miloševoj supruzi Ljubici („Ljubičin konak“). U manastiru je sahranjen i [[Vasa Čarapić]], jedan od vođa [[Prvi srpski ustanak\|Prvog srpskog ustanka]]. Bivši srpski [[Dimitrije (patrijarh srpski)\|patrijarh Dimitrije]] sahranjen je u ovom manastiru [[1930.]] godine, a i srpski [[patrijarh Pavle]] je izrazio želju da se njegovo tijelo položi u ovaj manastir, što mu je i ispunjeno.<ref name="blic">{{~~cite news~~\|publisher=Blic\|url=http://www.blic.rs/temadana.php?id=120727\|title=Tihi odlazak duhovnog vođe\|last=\|first=\|day=15\|month=november\|year=2009\|date=15. studenog 2009}}</ref>		U manastiru je sahranjen Todor, sin [[Miloš Obrenović\|Miloša Obrenovića]], zbog čega je Miloš pružao veliku podršku njegovoj obnovi tijekom svoje vladavine, a kasnije i njegov sin, [[Mihailo Obrenović]]. Jedan od dijelova manastira se zove po Miloševoj supruzi Ljubici („Ljubičin konak“). U manastiru je sahranjen i [[Vasa Čarapić]], jedan od vođa [[Prvi srpski ustanak\|Prvog srpskog ustanka]]. Bivši srpski [[Dimitrije (patrijarh srpski)\|patrijarh Dimitrije]] sahranjen je u ovom manastiru [[1930.]] godine, a i srpski [[patrijarh Pavle]] je izrazio želju da se njegovo tijelo položi u ovaj manastir, što mu je i ispunjeno.<ref name="blic">{{Citiranje novina\|publisher=Blic\|url=http://www.blic.rs/temadana.php?id=120727\|title=Tihi odlazak duhovnog vođe\|last=\|first=\|day=15\|month=november\|year=2009\|date=15. studenog 2009}}</ref>

	== Izvori ==		== Izvori ==

WikiSysop: Bot: Automatska zamjena teksta (-{{Cite web +{{Citiranje weba)

2021-11-12T03:05:33Z

Bot: Automatska zamjena teksta (-{{Cite web +{{Citiranje weba)

←Starija inačica		Inačica od 12. studeni 2021. u 03:05
Redak 1:		Redak 1:
	<!--'''Manastir Rakovica'''-->[[Datoteka:Manastir_Rakovica_-_28_04_2018_02.jpg\|mini\|desno\|Manastir Rakovica]]		<!--'''Manastir Rakovica'''-->[[Datoteka:Manastir_Rakovica_-_28_04_2018_02.jpg\|mini\|desno\|Manastir Rakovica]]
	'''Manastir Rakovica''' je manastir [[Srpska pravoslavna crkva\|Srpske pravoslavne crkve]], u okviru Beogradsko-karlovačke arhiepiskopije, smješten u beogradskom naselju Rakovica. Posvećen je arhanđelima Mihaelu i Gabrijelu.<ref name="pravoslavlje-rakovica">{{~~Cite web~~ \|url=http://www.pravoslavlje.rs/broj/968/tekst/manastir-rakovica/ \|title=Manastir Rakovica \|accessdate=15. studenog 2009 \|last=Lazić \|first=Jovana \|coauthors= \|date=15. lipnja 2007. \|work= \|publisher=Časopis „Pravoslavlje“}}</ref>		'''Manastir Rakovica''' je manastir [[Srpska pravoslavna crkva\|Srpske pravoslavne crkve]], u okviru Beogradsko-karlovačke arhiepiskopije, smješten u beogradskom naselju Rakovica. Posvećen je arhanđelima Mihaelu i Gabrijelu.<ref name="pravoslavlje-rakovica">{{Citiranje weba \|url=http://www.pravoslavlje.rs/broj/968/tekst/manastir-rakovica/ \|title=Manastir Rakovica \|accessdate=15. studenog 2009 \|last=Lazić \|first=Jovana \|coauthors= \|date=15. lipnja 2007. \|work= \|publisher=Časopis „Pravoslavlje“}}</ref>

	Osnivanje manastira se, po narodnoj predaji, veže za srpske [[kralj]]eve [[Stefan Dragutin\|Stefana Dragutina]]<ref name="pravoslavlje-rakovica"/> i [[Stefan Uroš II.\|Stefana Uroša II.]], no prema suvremenim dokumentima to je dovedno u pitanje. Manastir se spominje [[1502.]] u putopisu Feliksa Petančića „Ranauicence monasterium“<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, a kasnije se spominje i u [[Osmanlijsko carstvo\|turskim]] izvorima. Tijekom [[16. stoljeće\|16. stoljeća]] manastir je, s tadašnje lokacije u okolici sela Rakovica, premještan na lokaciju na kojoj se sada nalazi. Manastir je bio i razoren tijekom turskog pohoda na [[Beč]] [[1592.]] godine. Zbog čestih je pljački manastir premještan na skrovitija mjesta, bliže šumi<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, što mu je i sadašnja lokacija. Manastir je nakon toga još dva puta stradao. Prvi put tijekom Austrijsko-turskog rata (1737.-1739.), a drugi put u razdoblju 1788.-1790.		Osnivanje manastira se, po narodnoj predaji, veže za srpske [[kralj]]eve [[Stefan Dragutin\|Stefana Dragutina]]<ref name="pravoslavlje-rakovica"/> i [[Stefan Uroš II.\|Stefana Uroša II.]], no prema suvremenim dokumentima to je dovedno u pitanje. Manastir se spominje [[1502.]] u putopisu Feliksa Petančića „Ranauicence monasterium“<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, a kasnije se spominje i u [[Osmanlijsko carstvo\|turskim]] izvorima. Tijekom [[16. stoljeće\|16. stoljeća]] manastir je, s tadašnje lokacije u okolici sela Rakovica, premještan na lokaciju na kojoj se sada nalazi. Manastir je bio i razoren tijekom turskog pohoda na [[Beč]] [[1592.]] godine. Zbog čestih je pljački manastir premještan na skrovitija mjesta, bliže šumi<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, što mu je i sadašnja lokacija. Manastir je nakon toga još dva puta stradao. Prvi put tijekom Austrijsko-turskog rata (1737.-1739.), a drugi put u razdoblju 1788.-1790.

WikiSysop: Bot: Automatski unos stranica

2021-09-16T05:31:38Z

Bot: Automatski unos stranica

Nova stranica

[[Datoteka:Manastir_Rakovica_-_28_04_2018_02.jpg|mini|desno|Manastir Rakovica]]
'''Manastir Rakovica''' je manastir [[Srpska pravoslavna crkva|Srpske pravoslavne crkve]], u okviru Beogradsko-karlovačke arhiepiskopije, smješten u beogradskom naselju Rakovica. Posvećen je arhanđelima Mihaelu i Gabrijelu.<ref name="pravoslavlje-rakovica">{{Cite web |url=http://www.pravoslavlje.rs/broj/968/tekst/manastir-rakovica/ |title=Manastir Rakovica |accessdate=15. studenog 2009 |last=Lazić |first=Jovana |coauthors= |date=15. lipnja 2007. |work= |publisher=Časopis „Pravoslavlje“}}</ref>

Osnivanje manastira se, po narodnoj predaji, veže za srpske [[kralj]]eve [[Stefan Dragutin|Stefana Dragutina]]<ref name="pravoslavlje-rakovica"/> i [[Stefan Uroš II.|Stefana Uroša II.]], no prema suvremenim dokumentima to je dovedno u pitanje. Manastir se spominje [[1502.]] u putopisu Feliksa Petančića „Ranauicence monasterium“<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, a kasnije se spominje i u [[Osmanlijsko carstvo|turskim]] izvorima. Tijekom [[16. stoljeće|16. stoljeća]] manastir je, s tadašnje lokacije u okolici sela Rakovica, premještan na lokaciju na kojoj se sada nalazi. Manastir je bio i razoren tijekom turskog pohoda na [[Beč]] [[1592.]] godine. Zbog čestih je pljački manastir premještan na skrovitija mjesta, bliže šumi<ref name="pravoslavlje-rakovica"/>, što mu je i sadašnja lokacija. Manastir je nakon toga još dva puta stradao. Prvi put tijekom Austrijsko-turskog rata (1737.-1739.), a drugi put u razdoblju 1788.-1790.

U manastiru je sahranjen Todor, sin [[Miloš Obrenović|Miloša Obrenovića]], zbog čega je Miloš pružao veliku podršku njegovoj obnovi tijekom svoje vladavine, a kasnije i njegov sin, [[Mihailo Obrenović]]. Jedan od dijelova manastira se zove po Miloševoj supruzi Ljubici („Ljubičin konak“). U manastiru je sahranjen i [[Vasa Čarapić]], jedan od vođa [[Prvi srpski ustanak|Prvog srpskog ustanka]]. Bivši srpski [[Dimitrije (patrijarh srpski)|patrijarh Dimitrije]] sahranjen je u ovom manastiru [[1930.]] godine, a i srpski [[patrijarh Pavle]] je izrazio želju da se njegovo tijelo položi u ovaj manastir, što mu je i ispunjeno.<ref name="blic">{{cite news|publisher=Blic|url=http://www.blic.rs/temadana.php?id=120727|title=Tihi odlazak duhovnog vođe|last=|first=|day=15|month=november|year=2009|date=15. studenog 2009}}</ref>

== Izvori ==
{{Izvori}}

[[Kategorija:Manastiri u Srbiji|Rakovica]]
[[Kategorija:Građevine u Beogradu]]