Antón Lamazares - Povijest promjena

Suradnik10 u (test) 03:52, 29. siječanj 2026.

2026-01-29T03:52:10Z

←Starija inačica		Inačica od 29. siječanj 2026. u 03:52
Redak 1:		Redak 1:
	'''Antón Lamazares''' ([[Španjolska]], 1954) je španjolski slikar, pripadnik Generacije osamdesetih u koju se uvrštavaju i José María Sicilia, Miquel Barceló i Víctor Mira. U svojim djelima izrađenim od drveta i kartona stvara vlastiti izražaj eksperimentirajući s lakovima i drugim materijalima. Njegov stil se razvija od početnog ekspresionizma preko apstraktnog ekspresionizma i čiste apstrakcije pa sve do minimalizma u kojem se uspostavlja dijalog između duše i memorije, senzualnosti i duhovnosti, onirizma i [[pjesništvo\|pjesništva]]. Njegova djela su bila izložena u brojnim gradovima na različitim kontinentima i nalaze se u velikim umjetničkim centrima poput [[Museo Reina Sofía\|Nacionalnog muzeja Reina Sofía]] (Museo Nacional Reina Sofía), Galješkog centra suvremene umjetnosti (Centro Galego de Arte Contemporánea) i Muzeja suvremene umjetnosti Madrida (Museo de Arte Contemporáneo de Madrid) kao i u brojnim privatnim zbirkama i zakladama.		'''Antón Lamazares''' ([[Španjolska]], [[slikarstvo u 1954.\|1954.]]) je španjolski slikar, pripadnik Generacije osamdesetih u koju se uvrštavaju i [[José María Sicilia]], [[Miquel Barceló]] i [[Víctor Mira]]. U svojim djelima izrađenim od drveta i kartona stvara vlastiti izražaj eksperimentirajući s lakovima i drugim materijalima. Njegov stil se razvija od početnog ekspresionizma preko apstraktnog ekspresionizma i čiste apstrakcije pa sve do minimalizma u kojem se uspostavlja dijalog između duše i memorije, senzualnosti i duhovnosti, onirizma i [[pjesništvo\|pjesništva]]. Njegova djela su bila izložena u brojnim gradovima na različitim kontinentima i nalaze se u velikim umjetničkim centrima poput [[Museo Reina Sofía\|Nacionalnog muzeja Reina Sofía]] (Museo Nacional Reina Sofía), Galješkog centra suvremene umjetnosti (Centro Galego de Arte Contemporánea) i Muzeja suvremene umjetnosti Madrida (Museo de Arte Contemporáneo de Madrid) kao i u brojnim privatnim zbirkama i zakladama.
	[[Image:lamazares berlin 2005.jpg\|thumb\|Lamazares u Berlinu, 2005]]		[[Image:lamazares berlin 2005.jpg\|thumb\|Lamazares u Berlinu, 2005]]

	==~~Biografija~~==		==Životopis==
	===Prve godine: slikarstvo i pjesništvo===		===Prve godine: slikarstvo i pjesništvo===
	'''(Galicija, 1954.-1977.)'''		'''(Galicija, 1954.-1977.)'''

Suradnik10: Zamjena teksta - '.-2' u '. — 2'

2025-04-08T02:07:42Z

Zamjena teksta - '.-2' u '. — 2'

←Starija inačica		Inačica od 8. travanj 2025. u 02:07
Redak 16:		Redak 16:

	===Skulpturalno slikarstvo i veliki formati===		===Skulpturalno slikarstvo i veliki formati===
	'''(Pariz-Madrid, 1990.-2003.)'''		'''(Pariz-Madrid, 1990. — 2003.)'''
	[[Image:Lamazares leyendo en su taller.jpg\|thumb\|190px\|left\|Antón Lamazares u svom ateljeu]]Između 1990. i 1991. živi u [[Pariz]]u godine zahvaljujući stipendiji Cité de Arts, a 1991. otvara veliki atelje u Madridu u kojem izrađuje serije ''Gracias vagabundas'' y ''Desazón vagabundos''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/MADRID/MADRID_/MUNICIPIO/Utilizo/pintura/bofetadas/elpepicul/19950923elpepicul_2/Tes/\|title= «Utilizo la pintura a bofetadas» \|work= El País \|\|language= Španjolski}}</ref> Na poziv Centra za galješku suvremenu umjetnost od svibnja do studenog 1996. godine boravi u Galiciji i slika seriju ''Gracias do lugar: Eidos de Rosalía, Eidos de Bama''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/GALICIA/Lamazares/presenta/montaje/poseido/habitat/Galicia/elpepicul/19960719elpepicul_9/Tes/ \|title= Lamazares presenta un montaje "poseído por el hábitat" de Galicia \|work= El País \|language= Španjolski}}</ref> Od lipnja do studenog 1997. u Santa Baiji de Matalobosu slika na otvorenom ''Bés de Santa Baia''. Godine 1998. u Madridu izrađuje seriju ''Titania e Brao'' u čast ljetu u Kastilji, i nakon toga ''Pol en Adelán''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/cultural/2000/11/11/036.html \|title= Antón Lamazares: "A mi pintura hay que acercarse a gatas, con mirada de niño"; Territorios de la emoción \|work= ABC \|language= Španjolski \|format= pdf}}</ref> Također se bavi grafikom te ilustrira pet tekstova Gustava Martína Garzoa u knjizi ''El Canto de la Cabeza''. Njegove litografije također krase stranice Egerijine knjige ''Itinterarium'' koja je izvrsno ocjenjena u Le Monde Diplomatique-u, a potom i proglašena najboljom knjigom u Francuskoj. Godine 2001. priređuje veličanstvenu izložbu u prostoru Estación Martíma de A Coruña pod nazivom ''Un saco de pan duro''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/arte/Apoteosis/exceso/elpepuculbab/20011229elpbabart_2/Tes/ \|title= Apoteosis del exceso \|work= El País \|language= Španjolski}}</ref>		[[Image:Lamazares leyendo en su taller.jpg\|thumb\|190px\|left\|Antón Lamazares u svom ateljeu]]Između 1990. i 1991. živi u [[Pariz]]u godine zahvaljujući stipendiji Cité de Arts, a 1991. otvara veliki atelje u Madridu u kojem izrađuje serije ''Gracias vagabundas'' y ''Desazón vagabundos''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/MADRID/MADRID_/MUNICIPIO/Utilizo/pintura/bofetadas/elpepicul/19950923elpepicul_2/Tes/\|title= «Utilizo la pintura a bofetadas» \|work= El País \|\|language= Španjolski}}</ref> Na poziv Centra za galješku suvremenu umjetnost od svibnja do studenog 1996. godine boravi u Galiciji i slika seriju ''Gracias do lugar: Eidos de Rosalía, Eidos de Bama''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/GALICIA/Lamazares/presenta/montaje/poseido/habitat/Galicia/elpepicul/19960719elpepicul_9/Tes/ \|title= Lamazares presenta un montaje "poseído por el hábitat" de Galicia \|work= El País \|language= Španjolski}}</ref> Od lipnja do studenog 1997. u Santa Baiji de Matalobosu slika na otvorenom ''Bés de Santa Baia''. Godine 1998. u Madridu izrađuje seriju ''Titania e Brao'' u čast ljetu u Kastilji, i nakon toga ''Pol en Adelán''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/cultural/2000/11/11/036.html \|title= Antón Lamazares: "A mi pintura hay que acercarse a gatas, con mirada de niño"; Territorios de la emoción \|work= ABC \|language= Španjolski \|format= pdf}}</ref> Također se bavi grafikom te ilustrira pet tekstova Gustava Martína Garzoa u knjizi ''El Canto de la Cabeza''. Njegove litografije također krase stranice Egerijine knjige ''Itinterarium'' koja je izvrsno ocjenjena u Le Monde Diplomatique-u, a potom i proglašena najboljom knjigom u Francuskoj. Godine 2001. priređuje veličanstvenu izložbu u prostoru Estación Martíma de A Coruña pod nazivom ''Un saco de pan duro''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/arte/Apoteosis/exceso/elpepuculbab/20011229elpbabart_2/Tes/ \|title= Apoteosis del exceso \|work= El País \|language= Španjolski}}</ref>
	Projekt Španjolska umjetnost (Arte Español) Ministarstva vanjskih poslova Kraljevine Španjolske odabrao je njegovo djelo da predstavlja španjolsku umjetnost u svijetu skupa s drugim španjolskim slikarima poput Saure, Chirina, Hernándeza Pijuana, Millaresa, Serrana, Oteiza o Tàpiesa. Lamazares putuje u [[Firenca\|Firencu]] i Asiz kako bi pobliže upoznao renesansna umjetnička djela, ali i svijet svetog Franje kojem posvećuje novu seriju ''Follente Bemil''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/arte/Canto/carne/elpepuculbab/20031129elpbabart_3/Tes/ \|title= Canto de la carne \|work= El País \|language= Španjolski }} {{Citiranje weba \|url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/cultural/2003/12/13/028.html \|title= La carne no es triste \|work= ABC \|language= Španjolski \|format= pdf }} {{Citiranje weba \|url= http://www.elcultural.es/version_papel/ARTE/8447/El_Kama-sutra_de_Lamazares \|title= El Kama-sutra de Lamazares \|work= El Cultural (El Mundo) \|language= Španjolski \|accessdate= 22. lipnja 2010. \|archiveurl= https://web.archive.org/web/20110418101226/http://www.elcultural.es/version_papel/ARTE/8447/El_Kama-sutra_de_Lamazares/ \|archivedate= 18. travnja 2011. }}</ref>		Projekt Španjolska umjetnost (Arte Español) Ministarstva vanjskih poslova Kraljevine Španjolske odabrao je njegovo djelo da predstavlja španjolsku umjetnost u svijetu skupa s drugim španjolskim slikarima poput Saure, Chirina, Hernándeza Pijuana, Millaresa, Serrana, Oteiza o Tàpiesa. Lamazares putuje u [[Firenca\|Firencu]] i Asiz kako bi pobliže upoznao renesansna umjetnička djela, ali i svijet svetog Franje kojem posvećuje novu seriju ''Follente Bemil''.<ref>{{Citiranje weba \|url= http://www.elpais.com/articulo/arte/Canto/carne/elpepuculbab/20031129elpbabart_3/Tes/ \|title= Canto de la carne \|work= El País \|language= Španjolski }} {{Citiranje weba \|url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/cultural/2003/12/13/028.html \|title= La carne no es triste \|work= ABC \|language= Španjolski \|format= pdf }} {{Citiranje weba \|url= http://www.elcultural.es/version_papel/ARTE/8447/El_Kama-sutra_de_Lamazares \|title= El Kama-sutra de Lamazares \|work= El Cultural (El Mundo) \|language= Španjolski \|accessdate= 22. lipnja 2010. \|archiveurl= https://web.archive.org/web/20110418101226/http://www.elcultural.es/version_papel/ARTE/8447/El_Kama-sutra_de_Lamazares/ \|archivedate= 18. travnja 2011. }}</ref>

WikiSysop: bnz

2022-05-01T12:44:35Z

bnz

←Starija inačica		Inačica od 1. svibanj 2022. u 12:44
Redak 1:		Redak 1:
	~~<!--'''Antón Lamazares'''-->~~'''Antón Lamazares''' ([[Španjolska]], 1954) je španjolski slikar, pripadnik Generacije osamdesetih u koju se uvrštavaju i José María Sicilia, Miquel Barceló i Víctor Mira. U svojim djelima izrađenim od drveta i kartona stvara vlastiti izražaj eksperimentirajući s lakovima i drugim materijalima. Njegov stil se razvija od početnog ekspresionizma preko apstraktnog ekspresionizma i čiste apstrakcije pa sve do minimalizma u kojem se uspostavlja dijalog između duše i memorije, senzualnosti i duhovnosti, onirizma i [[pjesništvo\|pjesništva]]. Njegova djela su bila izložena u brojnim gradovima na različitim kontinentima i nalaze se u velikim umjetničkim centrima poput [[Museo Reina Sofía\|Nacionalnog muzeja Reina Sofía]] (Museo Nacional Reina Sofía), Galješkog centra suvremene umjetnosti (Centro Galego de Arte Contemporánea) i Muzeja suvremene umjetnosti Madrida (Museo de Arte Contemporáneo de Madrid) kao i u brojnim privatnim zbirkama i zakladama.		'''Antón Lamazares''' ([[Španjolska]], 1954) je španjolski slikar, pripadnik Generacije osamdesetih u koju se uvrštavaju i José María Sicilia, Miquel Barceló i Víctor Mira. U svojim djelima izrađenim od drveta i kartona stvara vlastiti izražaj eksperimentirajući s lakovima i drugim materijalima. Njegov stil se razvija od početnog ekspresionizma preko apstraktnog ekspresionizma i čiste apstrakcije pa sve do minimalizma u kojem se uspostavlja dijalog između duše i memorije, senzualnosti i duhovnosti, onirizma i [[pjesništvo\|pjesništva]]. Njegova djela su bila izložena u brojnim gradovima na različitim kontinentima i nalaze se u velikim umjetničkim centrima poput [[Museo Reina Sofía\|Nacionalnog muzeja Reina Sofía]] (Museo Nacional Reina Sofía), Galješkog centra suvremene umjetnosti (Centro Galego de Arte Contemporánea) i Muzeja suvremene umjetnosti Madrida (Museo de Arte Contemporáneo de Madrid) kao i u brojnim privatnim zbirkama i zakladama.
	[[Image:lamazares berlin 2005.jpg\|thumb\|Lamazares u Berlinu, 2005]]		[[Image:lamazares berlin 2005.jpg\|thumb\|Lamazares u Berlinu, 2005]]

WikiSysop: Bot: Automatska zamjena teksta (-{{cite web +{{Citiranje weba)

2021-11-16T03:11:45Z

Bot: Automatska zamjena teksta (-{{cite web +{{Citiranje weba)

WikiSysop: Bot: Automatski unos stranica

2021-09-21T08:48:57Z

Bot: Automatski unos stranica

Nova stranica

'''Antón Lamazares''' ([[Španjolska]], 1954) je španjolski slikar, pripadnik Generacije osamdesetih u koju se uvrštavaju i José María Sicilia, Miquel Barceló i Víctor Mira. U svojim djelima izrađenim od drveta i kartona stvara vlastiti izražaj eksperimentirajući s lakovima i drugim materijalima. Njegov stil se razvija od početnog ekspresionizma preko apstraktnog ekspresionizma i čiste apstrakcije pa sve do minimalizma u kojem se uspostavlja dijalog između duše i memorije, senzualnosti i duhovnosti, onirizma i [[pjesništvo|pjesništva]]. Njegova djela su bila izložena u brojnim gradovima na različitim kontinentima i nalaze se u velikim umjetničkim centrima poput [[Museo Reina Sofía|Nacionalnog muzeja Reina Sofía]] (Museo Nacional Reina Sofía), Galješkog centra suvremene umjetnosti (Centro Galego de Arte Contemporánea) i Muzeja suvremene umjetnosti Madrida (Museo de Arte Contemporáneo de Madrid) kao i u brojnim privatnim zbirkama i zakladama.
[[Image:lamazares berlin 2005.jpg|thumb|Lamazares u Berlinu, 2005]]

==Biografija==
===Prve godine: slikarstvo i pjesništvo===
'''(Galicija, 1954.-1977.)'''

[[Image:Pieza de serie lamazares.jpg|thumb|230px|left|Djela iz serija ''Sueños e Colorao'' i ''Titania e Brao'']]Lamazares de rodio [[2. siječnja]] [[1954.]] godine u Lalínu pokraj Maceire (Pontevedra, Galicija). Ruralno okružje iz djetinjstava ostavlja dubok trag u njegovom kasnijem umjetničkom djelovanju. Većina njegovih tadašnjih radova nastala je tijekom školovanja u franjevačkom internatu u Hebrónu, između 1963. i 1969. godine. U tom razdoblju je bio strastveni čitatelj književnih tekstova, posebice grčkih i latinskih klasika. Potkraj šezdesetih piše poeziju i sklapa prijateljstvo sa spisateljem Álvarom Cunqueirom i također sa slikarima Laxeirom i Manuelom Pesqueirom koji će postati njegovi prvi uzori za plastičnu umjetnost. Njegov umjetnički poziv počeo se preusmjeravati na slikarstvo koje izučava kao autodidakt. U tom pogledu je ključno njegovo dugo putovanje iz 1972. godine po različitim europskim zemljama na koje je krenuo kako bi izravno učio na primjerima majstora slikarstva koje posebice cijeni: [[Vincent van Gogh|Van Gogha]], [[Paul Klee|Paula Kleea]], [[Rembrandt]]a i [[Joan Miró|Joana Miróa]]. Njegovi kasniji uzori će postati [[Antoni Tàpies]], [[Manolo Millares]], [[Alberto Giacometti]] i [[Francis Bacon]] kao i srednjovjekovna umjetnost i umjetnost Oceanije.
Po povratku se nastanio u [[Barcelona|Barceloni]] u kojoj je radio kao građevinski radnik i proučavao zbirke umjetničkih centara, posebice zbirke romaničke umjetnosti Muzeja Marès (Museu Frederic Marès) i Nacionalnog muzeja katalonske umjetnosti (Museu Nacional d'Art de Catalunya). Odlazi u Madrid gdje se ponovo susreće sa svojim učiteljem, Laxeirom, i gdje upoznaje pjesnika Carlosa Oroyu čije će prijateljstvo biti presudno za slikara: dodir između slikarstva i pjesništva bit će konstanta u cijelom njegovom umjetničkom stvaralaštvu.
Godine 1973., u dobi od devetnaest godina, počinje izlagati na skupnim ali i samostalnim izložbama. Dvije godine kasnije, 1975. godine, bio je obvezan pristupiti mornaričkoj pješadiji u El Ferolu. 22. rujna iste godine ga potresa vijest o posljednjim frankističkim strijeljanjima nakon Suđenja u Burgosu. Jedan od osuđenih na smrt bio je i njegov prijatelj Humberto Baena, mladić od 25 godina iz Pontevedre. Lamazares pada u duboku depresiju te je hospitaliziran na odjelu za psihijatriju. Tijekom boravka u bolnici piše zbirku pjesama ''Adibal''.

===Od ekspresionizma i ''arte povere'' do ''arte bifronte''===
'''(Madrid-New York, 1978.-1989.)'''
[[Image:Exposición en la Galería Nacional de Jordania.jpg|thumb|255px|right|''Mauro'', de ''Gracias vagabundas'', u Nacionalnoj galeriji Jordana]]Godine 1978. Lamazares se seli u Madrid gdje uspostavlja blisko prijateljstvo sa slikarom Alfonsom Fraileom, s galeristom Juanom Mordóm,<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/MORDO/_JUANA/Juana/Mordo/vida/arte/espanol/elpepicul/19840315elpepicul_4/Tes/ |title= Juana Mordó, una vida por el arte español |work= El País |language= Španjolski}}</ref> umjetničkim kritičarom i pjesnikom Santiagom Amónom i neurologom Albertom Porterom, koji je povezao širok krug umjetnika: pisaca, producenata, glazbenika i slikara koji su se okupljali vikendima na njegovom imanju u Mataborricosu na kojem je Lamazares imao svoju izložbu na otvorenom 1979. godine.
Osamdesete godine su bile obilježene intenzivnim radom i širenjem njegovog umjetničkog djelovanja i priznanja izvan granica Španjolske. Lamazares nije navršio niti tridesetu godinu kada se izborio za vlastito mjesto u španjolskom, ali i u međunarodnom umjetničkom krugu. Na svojim slikama prikazuje figure zabavnog i oniričkog karaktera u originalnom ekspresionističkom stilu s izraženim kromatizmom. Izlaže u galerijama Juana Mordóa u Madridu, Elisabethe Frank u [[Belgija|Belgiji]] i u Sali Gaspar u Barceloni.<ref>{{cite web |url= http://hemeroteca.lavanguardia.es/preview/1987/02/03/pagina-37/32982325/pdf.html |title= Antón Lamazares: "Cuando pinto trato de expresarme con cosas mínimas, y tocar el alma" |work= La Vanguardia |language= Španjolski |format= pdf}}</ref> Uskoro se seli u New York u kojem će boraviti dvije godine zahvaljujući Fulbrightovoj stipendiji. Njegovo slikarstvo postaje čišće. Također izlaže u njujorškoj galeriji Bruno Fachetti.<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/CHIRINO/_MARTIN_/ESCULTOR/ESTADOS_UNIDOS/Chirino/Lamazares/exponen/Nueva/York/elpepicul/19880419elpepicul_9/Tes/ |title= Chirino y Lamazares exponen en Nueva York |work= El País |language= Španjolski}}</ref> Naizmjence boravi u [[New York]]u i [[Salamanca|Salamanci]], a 1988. godine putuje po Maloj Aziji kako bi posjetio hram Didimu, i time odao svojevrsnu počast Hölderinovom ''Hiperiónu'', i [[Istanbul]] gdje su ga se živo dojmile bizantske crkve. Religiozna tematika vidljiva je u djelima koje izlaže u Galeriji Miguel Marcos<ref>{{cite web |url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/1989/11/16/149.html |title= Fieles a su propia sangre |work= ABC ||language= Španjolski |format= pdf}}</ref> izrađenim od drveta metodom jukstapozicije. Godine 1990. priprema novu seriju djela koja su koncipirana tako da se mogu gledati s obje strane i koja naziva ''bifrontes''.

===Skulpturalno slikarstvo i veliki formati===
'''(Pariz-Madrid, 1990.-2003.)'''
[[Image:Lamazares leyendo en su taller.jpg|thumb|190px|left|Antón Lamazares u svom ateljeu]]Između 1990. i 1991. živi u [[Pariz]]u godine zahvaljujući stipendiji Cité de Arts, a 1991. otvara veliki atelje u Madridu u kojem izrađuje serije ''Gracias vagabundas'' y ''Desazón vagabundos''.<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/MADRID/MADRID_/MUNICIPIO/Utilizo/pintura/bofetadas/elpepicul/19950923elpepicul_2/Tes/|title= «Utilizo la pintura a bofetadas» |work= El País ||language= Španjolski}}</ref> Na poziv Centra za galješku suvremenu umjetnost od svibnja do studenog 1996. godine boravi u Galiciji i slika seriju ''Gracias do lugar: Eidos de Rosalía, Eidos de Bama''.<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/cultura/LAMAZARES/_ANTON_/PINTOR/GALICIA/Lamazares/presenta/montaje/poseido/habitat/Galicia/elpepicul/19960719elpepicul_9/Tes/ |title= Lamazares presenta un montaje "poseído por el hábitat" de Galicia |work= El País |language= Španjolski}}</ref> Od lipnja do studenog 1997. u Santa Baiji de Matalobosu slika na otvorenom ''Bés de Santa Baia''. Godine 1998. u Madridu izrađuje seriju ''Titania e Brao'' u čast ljetu u Kastilji, i nakon toga ''Pol en Adelán''.<ref>{{cite web |url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/cultural/2000/11/11/036.html |title= Antón Lamazares: "A mi pintura hay que acercarse a gatas, con mirada de niño"; Territorios de la emoción |work= ABC |language= Španjolski |format= pdf}}</ref> Također se bavi grafikom te ilustrira pet tekstova Gustava Martína Garzoa u knjizi ''El Canto de la Cabeza''. Njegove litografije također krase stranice Egerijine knjige ''Itinterarium'' koja je izvrsno ocjenjena u Le Monde Diplomatique-u, a potom i proglašena najboljom knjigom u Francuskoj. Godine 2001. priređuje veličanstvenu izložbu u prostoru Estación Martíma de A Coruña pod nazivom ''Un saco de pan duro''.<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/arte/Apoteosis/exceso/elpepuculbab/20011229elpbabart_2/Tes/ |title= Apoteosis del exceso |work= El País |language= Španjolski}}</ref>
Projekt Španjolska umjetnost (Arte Español) Ministarstva vanjskih poslova Kraljevine Španjolske odabrao je njegovo djelo da predstavlja španjolsku umjetnost u svijetu skupa s drugim španjolskim slikarima poput Saure, Chirina, Hernándeza Pijuana, Millaresa, Serrana, Oteiza o Tàpiesa. Lamazares putuje u [[Firenca|Firencu]] i Asiz kako bi pobliže upoznao renesansna umjetnička djela, ali i svijet svetog Franje kojem posvećuje novu seriju ''Follente Bemil''.<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/arte/Canto/carne/elpepuculbab/20031129elpbabart_3/Tes/ |title= Canto de la carne |work= El País |language= Španjolski }} {{cite web |url= http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/cultural/2003/12/13/028.html |title= La carne no es triste |work= ABC |language= Španjolski |format= pdf }} {{cite web |url= http://www.elcultural.es/version_papel/ARTE/8447/El_Kama-sutra_de_Lamazares |title= El Kama-sutra de Lamazares |work= El Cultural (El Mundo) |language= Španjolski |accessdate= 22. lipnja 2010. |archiveurl= https://web.archive.org/web/20110418101226/http://www.elcultural.es/version_papel/ARTE/8447/El_Kama-sutra_de_Lamazares/ |archivedate= 18. travnja 2011. }}</ref>

===Od apstrakcije do poetskog minimalizma===
'''(Berlin, od 2004.)'''
[[Image:Detalle de la serie Domus Omnia.jpg|thumb|right|Izložba ''Domus Omnije'' u Santiagu de Composteli]]Seli se u Berlin u kojem trenutno živi. Nakon smrti oca započinje seriju ''E fai frío no lume (Hace frío en el fuego)''. Priprema velike izložbe u [[Slovenija|Sloveniji]], također u Mađarskoj i muzeju (crkvi) Kiscelli u [[Budimpešta|Budimpešti]].<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/Galicia/demonios/interiores/Lamazares/asaltan/Museo/Kiscelli/Budapest/elpepiautgal/20070531elpgal_24/Tes/ |title= Los demonios interiores de Lamazares asaltan el museo Kiscelli de Budapest |work= El País |language= Španjolski}} {{cite web |url= http://www.museum.hu/museum/temporary_en.php?IDT=5645&ID=1163 |title= The exhibition of the painter Antón Lamazares |publisher= Museum Kiscelli |language= Engleski}}</ref>
[[Image: Detalle de la exposición Lamazares NY.jpg|thumb|300px|left|Lamazaresova izložba u New Yorku, 2009]] Potom radi na seriji ''Domus Omnia''<ref>{{cite web |url= http://www.lavozdegalicia.com/ocioycultura/2009/06/05/0003_7764844.htm |title= Antón Lamazares expone en SCQ la serie «Domus Omnia» |work= La Voz de Galicia |language= Španjolski}}</ref> te ilustrira druge dvije knjige pjesama Oroye: Deseo sin trámite s jednom serijografijom i ''Un sentimiento ingrávido recorre el ambiente'' s pet litografija.<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Carlos/Oroza/reaparece/libro/ilustrado/Anton/Lamazares/elpepiautgal/20070916elpgal_6/Tes/ |title= Carlos Oroza reaparece con un libro ilustrado por Antón Lamazares |work= El País |language= Španjolski}} {{cite web |url= http://www.farodevigo.es/secciones/noticia.jsp?pRef=3113_8_163699__Sociedad_y_Cultura-sentimiento-ingravido-entre-Lamazares-Oroza |title= Un sentimiento ingrávido entre Lamazares y Oroza |work= Faro de Vigo |language= Španjolski}}</ref>
2008. godine izlaže ''Horizonte sin dueño'' u Nacionalnoj galeriji [[Jordan]]a ([[Amman]]) i antologiju njegovog grafičkog rada u Institutu Cervantes u [[Damask]]u ([[Sirija]]) gdje mu pjesnik Taher Rizad posvećuje svoju zbirku pjesama ''Cantos de Lamazares''. Godine 2009. izlaže u New Yorku (Queen Sofia Spanish Institute)<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Filmando/Lamazares/elpepiautgal/20091122elpgal_9/Tes/ |title= Filmando a Lamazares |work= El País |language= Španjolski}} {{cite web |url= http://www.villagevoice.com/2010-01-05/art/hans-breder-s-inmixing-anton-lamazares-at-queen-sofia-zone-s-disciplined-spontaneity |title= Anton Lamazares at Queen Sofia |work= Village Voice |language= Engleski}}</ref> i također u Orenseu (Centro Cultural de Diputación, Španjolska).<ref>{{cite web |url= http://www.elpais.com/articulo/Galicia/construcion/da/alma/Anton/Lamazares/elpepiautgal/20100129elpgal_21/Tes/ |title= A construción da alma de Antón Lamazares |work= El País |language= Galješki}}</ref> Istovremeno sudjeluje u putujućoj izložbi posvećenoj pjesniku Vicenteu Aleixandreu, te prima nagradu Layeiro za svoj rad i međunarodno priznanje. 2010. godine izlaže svoje djelo u prostoru Iglesia de la Universidad, u Santiagu de Composteli, i također u Tuiu, na čijem filmskom festivalu, Play Doc, se prikazao dugometražni film ''Horizonte sin dueño''<ref>{{cite web |url= http://www.lavozdegalicia.es/ocioycultura/2010/03/18/0003_8363166.htm |title= Un documental sobre el pintor Antón Lamazares levanta el telón de la sexta edición del festival de cine de Tui |work= La Voz de Galicia |language= Španjolski}}</ref> Nayre i Javiera Sanza (u produkciji Rinoceronte Films-a), koji predstavlja putovanje kroz slikarstvo, pjesništvo i prirodu očima Antona Lamazaresa.

==Poveznice==
*[[Ekspresionizam]]
*[[Minimalizam]]

== Izvori==
{{izvori|2}}

== Bibliografija ==
*AMÓN, Santiago, "La pintura de Lamazares y la luz crepuscular", ''Lamazares 1978-1986'', La Coruña, Durán, 1986.
*CALVO SERRALLER, Francisco, "La musa en cueros", Madrid, Montenegro, 1986; "Casa de la pintura", ''Domus Omnia'', Madrid, Álvaro Alcázar, 2007.
*CASTRO, Fernando, "Fragmentos de un texto que no pude escribir", ''Antón Lamazares. Un saco de pan duro'', La Coruña, Ayto. de La Coruña, 2001.
*CASTRO, Luisa, "Alma en lunes o la noche de las estrellas que brillan poco", ''Antón Lamazares. Alma en lunes'', Orense, Museo Municipal, 2002.
*FUENTES FEO, Javier, "Inventar y divulgar nuevos secretos. En torno a la pintura de Antón Lamazares", ''Lamazares'', Madrid, SEACEX, 2005.
*GABILONDO, Ángel, "Del verde llover", ''Antón Lamazares. Gracias do lugar'', Santiago de Compostela, CGAC, 1997; "Una conversación entre Ángel Gabilondo y Antón Lamazares" (entrevista), ''Lamazares'', Madrid, SEACEX, 2005.
*LOGROÑO, Miguel, "Todos los ojos del mundo", ''Reconocimientos. Colección Miguel Logroño'', Santander, Museo de Bellas Artes, 2007.
*MARTÍN GARZO, Gustavo, "Jonás y la calabacera", ''Antón Lamazares. Iles Quén'', Madrid, La Caja Negra, 2000.
*MIKUŽ, Jure, "La imagen original bajo las capas del palimpsesto de la conciencia", ''Lamazares'', Madrid, SEACEX, 2005.
*MOURE, Gloria, "Antón Lamazares", ''Artforum'', Nueva York, mayo de 1987.
*MURADO, Miguel-Anxo, "Hermana carne", ''Follente Bemil'', Madrid, Metta, 2003.
*RIVAS, Manuel, "La leyenda de Antón Lamazares", ''Antón Lamazares'', Murcia, Palacio Almudí, 1995.
*SANDOVAL, Michael, "Antón Lamazares. The Vagabond Shaman", ''Antón Lamazares'', Nueva York, Queen Sofía Spanish Institute, 2009.

==Vanjske poveznice==
*[http://www.play-doc.com/web2010/fichas/horizon_e.html Documentary about Lamazares] at Play-Doc
*[https://web.archive.org/web/20110720145557/http://www.seacex.es/English/activities/activity_library/pages/activity_113_1.aspx?Language=EN&type=0 Lamazares at SEACEX]
*[https://web.archive.org/web/20110708174642/http://www.coleccioncaixanova.com/cargador.php?phpg_idap=1008&phpg_ctp=2&phpg_id=18 Works by Lamazares at the Colección Caixanova]
*[http://programacion2010.xacobeo.es/en/events/lume-na-fonte-anton-lamazares Lume na fonte. Exhibition for the "Xacobeo 2010" in Santiago de Compostela]
*[http://www.santiagoamon.net/art.asp?cod=450 La pintura de Lamazares y la luz crepuscular] by Santiago Amón (Španjolski)
*[https://web.archive.org/web/20110708132622/http://www.centroculturaldeourense.com/catalogos/pdf/ANTON%20LAMAZARES.pdf Exhibition catalogue of ''Domus Omnia'' & ''E fai frío no lume''] (Španjolski)
*[http://www.antonlamazares.com Website of painter Antón Lamazares]

{{GLAVNIRASPORED:Lamazares, Antón}}
[[Kategorija:Španjolski slikari]]